پر شدم از ترانه های سیاه پر شدم از ترانه های سپید از هزاران شراره های نیاز از هزاران جرقه های امید
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و نهم فروردین ۱۳۹۰ ساعت 18:32 توسط محمد
|
دنیای فراموشی طلوع ابدی ذهنی بی خدشه انجا که هر دعایی اجابت و هر ارزویی براورده میشود کاش میشد همه درد هایم را فراموش کنم و بدنبال خوشحالی بدوم کاش میشد تنهایی بر من رخت میبست و مرا ترک میکرد